آنجلو مدسن میناکس، فیلمساز، پس از مرگ خواهرزاده نوزادش و دستگیری متعاقب شوهرخواهرش به عنوان مقصر، به زادگاه روستایی خود در میشیگان بازمی‌گردد. مدسن با استفاده از رویکردهای صوتی و تصویری فیلم‌های جستارگونه، سینما حقیقتِ اول‌شخص، صحنه‌های بازسازی‌شده و دهه‌ها فیلم خانوادگی، در شهری غرق در اعتیاد به مواد مخدر، رکود اقتصادی و تعصبات مذهبی پیش می‌رود؛ او همزمان از عمل فیلمسازی برای بازسازی پیوندهای خانوادگی و بازتعریف عدالت استفاده می‌کند. فیلم «شمال با جریان» با مطرح کردن همدلی به عنوان ابزاری برای خلق جهانی عادلانه‌تر، به دنبال تحقیق درباره یک جرم نیست، بلکه پرتره‌ای بی‌وقفه از یک خانواده روستایی صبور ارائه می‌دهد که آماده است روایت‌های مربوط به حبس، اعتیاد، تجسم ترنس و زندگی روستایی را بازنگری و بازتعریف کند.