مستندسازان، مارتا داولیوت و ویکتوریا شیاولیته، با کنجکاوی و البته شک‌گرایی لازم، قدم به یک مجموعه اشتراکی بسته می‌گذارند. در اینجا، سرمایه با توانایی فردی مترادف است و نوآوری واژه‌ای کلیدی و گیج‌کننده محسوب می‌شود. در عین حال، ما با کسانی آشنا می‌شویم که یک «غرفه» کوچک را اجاره کرده‌اند که به سختی فضایی برای تخت و میز دارد؛ موضوعی که پرسش‌هایی را درباره چگونگی تأثیر ایدئولوژی کارآفرینی بر ما به عنوان انسان مطرح می‌کند. «زندگی خوب» به تأمل در یک پدیده مدرن می‌پردازد که در آن جامعه به محصول یک شرکت تبدیل شده است، اما در عین حال ما را به یاد گروه‌های اشتراکی دیگری از زمانی کاملاً متفاوت می‌اندازد.