اولین مستند مروری بر کارنامه هنری لیدیا لانچ که هنر تقابلی، تند و تیز و همیشه پرانرژی او را به تصویر می‌کشد. لانچ به عنوان نماد برجسته جنبش «نو ویو» در اواخر دهه ۷۰ میلادی در نیویورک، یک عمر فعالیت در موسیقی و اجرای گفتارمحور را وقف حق مطلق هر زن برای لذت‌جویی و گفتن «برو به درک!» با صدایی به بلندی هر مردی کرده است. در این دوران حملات بی‌پایان علیه زنان، این فیلم فراخوانی است برای به رسمیت شناختن تنها چیزی که ما را متحد خواهد کرد: هنر؛ به عنوان مرهمی جهانی برای تمام تروماهای ما.