مستندی درباره کشتی اس‌اس یونایتد استیتس در بندر نیویورک.

«ایستگاه‌های مرتفع» بینندگان را با یک صحنه هنری زیرزمینی آشنا می‌کند؛ هنری که منحصراً روی بدنه واگن‌های مترو و قطار دیده می‌شود. این فیلم که پرتره‌ای متحرک از نیویورک اواخر دهه ۷۰ است، از موسیقی متن اسطوره‌های جاز، چارلز مینگوس و آرتا فرانکلین بهره می‌برد.

منفرد کیرشهیمر، فیلمساز، اعتماد بازماندگان هولوکاست ساکن در واشینگتن هایتس نیویورک را جلب کرد تا مقابل دوربین او صحبت کنند. اما آنچه آن‌ها به او گفتند چنان با باورهای رایج تضاد داشت که فقط می‌توان آن را بحث‌برانگیز توصیف کرد.

زباله‌گردهای نیویورک با ساعت‌ها جستجو و کیلومترها پیاده‌روی در میان زباله‌های شهر، قوطی‌های نوشابه را جمع‌آوری و بازیافت می‌کنند تا برای هر کدام پنج سنت به دست آورند. داستان‌هایی که آن‌ها تعریف می‌کنند سرشار از شوخ‌طبعی، خشونت، تراژدی و تاب‌آوری است. با این حال، همان‌طور که مستند کیرچهایمر نشان می‌دهد، تلاش خستگی‌ناپذیر آن‌ها نادیده گرفته شده یا تحقیر می‌شود، مگر توسط دربان یا سامری نیکوکاری که گهگاه تصمیم می‌گیرد به جای چشم‌پوشی، به آن‌ها کمک کند.