آلمان، درست پس از اتحاد مجدد. مردم از کنترل خارج شده‌اند و نفرت کورکورانه نسبت به مهاجران به یک باور عمومی تبدیل شده است. در این میان، یک مددکار اجتماعی که ماموریت دارد یک خانواده لهستانی را به مقصدشان (یک کمپ مهاجران در شهر کوچک راساو) برساند، به همراه این خانواده ربوده می‌شود. بازرس ارشد کورن و دوست‌دخترش تحقیقات خود را در این زمینه در راساو آغاز می‌کنند و دنیایی از روابط جنسی افراطی، شهوت‌های منحرف‌شده و عشق غیرمنطقی و شدید به ملت آلمان را کشف می‌کنند که ذهن همه را تسخیر کرده است. نژادپرستی از سرهای تراشیده و پوتین‌ها شروع نمی‌شود، بلکه از دل خود جامعه آغاز می‌گردد.

فیلم «خارجی‌ها بیرون! کانتینر شلینگن‌سیف» روایتی هیجان‌انگیز، عمیق و خنده‌دار از یکی از بزرگ‌ترین شوخی‌های عمومی و اقدامات تروریسم هنری است که تا به حال انجام شده است. اتریش سال ۲۰۰۰: درست پس از آنکه حزب آزادی اتریش (FPÖ) به رهبری یورگ هایدر وارد دولت شد و برای اولین بار پس از جنگ جهانی دوم یک حزب راست‌گرای افراطی به مقامات دولتی دست یافت، کریستوف شلینگن‌سیف، کارگردان جنجالی و شوکه‌کننده آلمانی، شکل بسیار منحصربه‌فردی از اعتراض را به نمایش گذاشت. او با تجسم بخشیدن به بیگانه هراسی عمومی و سیاست‌های جدید نفرت‌پراکنی به شدیدترین شکل ممکن، یک اردوگاه کار اجباری عمومی را درست در مرکز توریستی شهر وین و در کنار ساختمان زیبای اپرا، جایی که روزانه صدها توریست و شهروند از آن عبور می‌کردند، برپا کرد. این یک اردوگاه کار اجباری سنتی نبود که از بازگشتش بترسید، بلکه اردوگاهی بود که به شکلی بدبینانه فرهنگ چندرسانه‌ای جدید ما را منعکس می‌کرد. با هجو برنامه‌های واقع‌نما (رئالیتی شو) و به ویژه برنامه «بیگ برادر»، دوازده پناهجو توسط دوربین‌های متعددی تحت نظر قرار گرفتند و مردم می‌توانستند به آن‌ها غذا بدهند و تماشایشان کنند.