این فیلم زندگی خانواده‌ای از کارگران آجرپز در حومه بوگوتا را مستند می‌کند و با استفاده از تجربه شخصی خانواده کاستانیدا، استثمار کارگران دستی را به تصویر می‌کشد. مارتا رودریگز و خورخه سیلوا از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۲ روی این مستند کار کردند و رابطه‌ای صمیمانه با این خانواده برقرار کردند که به بیننده اجازه می‌دهد نگاهی نزدیک به سختی‌های زندگی آن‌ها داشته باشد.